Let's talk business

Laat zien wat je kan

Leervermaak

Even voorstellen

Voor mij zit een sterke vrouw. Een selfmade woman, met een enorme drive, veel humor en zelfspot. Het is Renee Weijers van Leervermaak. Ook haar mocht ik interviewen over ondernemen en wat er bij komt kijken. Renee heeft een academy, waar je een jaaropleiding kan volgen voor het bewerken van leer. Het bewerken gebeurt niet met machines, maar met de hand. Er worden de mooiste dingen gemaakt. Er is van alles mogelijk. Het maken van tassen, bewerkte mapjes voor je ipad, je schrijfblok tot riemen (voor huisdier en mens) en zo nog meer. Om kennis te maken met het leer bewerken geeft ze ook workshops. Daarnaast heeft ze recent haar winkel geopend, met gereedschap, leer, en andere benodigdheden voor het bewerken van leer. Met Renee praat ik over ondernemen en wat er bij komt kijken.

Wanneer ben je gestart met ondernemen?

In 2012 ben ik gestart met ondernemen. Ik werkte als leraar in een kliniek voor leerlingen met anorexia. Daarnaast volgde ik een opleiding in Schoonhoven, tot edelsmid. Bij de kliniek heb ik jaren gewerkt maar het maakte mij niet gelukkig. Dus in 2012 zei ik: “Aju” huurde ik een atelier en startte ik met workshops geven.

Hoe ben je tot je onderneming gekomen?

Leerbewerken is toch iets anders dan edelsmid.Ja en nee, de technieken zijn handig. Maar goed. Mijn workshops brachten nog niet voldoende geld in het laatje. Dus ik besloot ook als invalkracht te gaan werken op school, als zzp docent beeldende vorming, en kwam zo in aanraking met leerbewerken. Deze combi (met edelsmeden) vond ik erg leuk. Ik gaf steeds meer workshops en nam les in het leerbewerken. Ik ben altijd goed in dingen doen, die ik eigenlijk nog helemaal niet kan. Dus ik gaf ook gelijk workshops in het leerbewerken. Uiteraard heb ik me hier wel verder in laten opleiden. De workshops werden groter en ik ging samenwerken met een vriendin. Daarnaast was ik nog steeds invalkracht. Waar ik op een gegeven moment voor een nieuwe keuze stond. Of een vaste baan of mijn eigen bedrijf. Het werd een vast dienstverband, maar wel voor 1 dag. Het voelde niet goed. Het werd toch een eigen bedrijf en het streven was hiermee hetzelfde “salaris” te verdienen. Mijn man is ook ondernemer en hij hielp mij met mijn marketing en promotie. Het bedrijf groeide door hard werken. Ook in de weekenden. Op een gegeven moment heb ik een docent aangenomen, zodat ik in de weekenden in ieder geval af en toe vrij was en tijd had voor mijn gezin. Nu staat er een jaar opleiding tot leerbewerken en worden er cursussen en workshops gegeven. En pas heb ik natuurlijk ook de winkel geopend. Weer een nieuwe stap.

Heb je geïnvesteerd?

Zodra het bedrijf stabiel is, is er ook weer het moment om een nieuwe stap te nemen. Zo is het altijd gegaan en heb ik met name gedaan met eigen middelen en organische groei. Het duurt wel lang om te komen waar ik nu ben. Dat komt omdat ik graag binnen budget blijf. Elke investering is een stap terug, maar zorgt ook weer voor vooruitgang. Het is als spekkoek, weet je wel die koek met allemaal laagjes? Zo is mijn bedrijf ook. Zodra de eerste laag lag, kwam er een volgende laag. Hetzelfde gebeurt nu met de opening van de nieuwe winkel. Ook hiervoor moesten we investeren. Naast de investering in de winkel, zullen we ook gaan uitwijken naar een ander pand. Dat praktischer is qua indeling en groter. Dit zorgt wel voor wat krapte in het budget en nu komt wel de vraag; “Ga ik een lening aan, of stop ik er (weer) eigen geld in”.

Serieus gaan ondernemen

Doordat het bedrijf is gegroeid, ben ik minder bezig met het werk dat ik leuk vind. Ik ben de manager en niet meer de uitvoerder, raar gevoel eigenlijk. Het is een echt bedrijf, de kindertijd is voorbij. Ik moet me volwassen gedragen en het is zo serieus. Grappig hoe het gaat hè? Ik krijg niet meer de credits voor de opleiding, maar wel mijn docenten. Uiteraard ben ik daar erg blij mee, maar stiekem krijg ik natuurlijk persoonlijk de credits. Mijn applaus krijg ik nu voor het halen van mijn (omzet)doelen. en ook uit de winkel. De winkel zorgt ervoor dat ik weer het plezier terug heb.

Het staat in de kinderschoenen, ik mag weer kind zijn, contact hebben met klanten en krijg er dus zelf de credits.

Wat zou je anders doen?

Hmm, even denken. Eigenlijk niets, nee wacht. Ik zou denk ik toch wel anders starten dan toen. De drijfveer was dat ik weg wilde bij mijn baas. Dat is een verkeerder start. Nu ben ik ambitieus, veel meer dan vroeger. Mijn drijfveer is nu, dat ik me bewijs als vrouw (ook op deze leeftijd) en ondernemer. Ik laat zien dat ik kan meekomen, ik sta er gewoon! Ondernemen is tof en vol uitdaging. Dat had natuurlijk mijn drive in de start moeten zijn. Misschien had ik ook moeten starten met een plan en meer kennis van zaken. Dan had ik gebruik kunnen maken van een startkapitaal. Dat zou wel hebben gezorgd voor snellere groei. Dat ben ik nu nog aan het inhalen. Wel benieuwd hoe het er dan nu uit zou zien.

Wat wil je meegeven?

Ik wil mijn dochter laten zien dat je financieel onafhankelijk moet zijn. Dat je de strijd met jezelf aangaat en ziet wat je dan allemaal kan. Soms heb ik me wel schuldig gevoeld als werkende moeder. Maar er is nog geen kind slecht geworden van werkende ouders. Het is niet altijd leuk, maar ik zie dat toch een beetje als plicht. Vrouwen houden zich klein, daar moet je doorheen breken. Vrouwen kunnen prima ondernemen. Mij blijft een uitspraak van Simone Levie bij:
“Je hebt je plicht als westerse vrouw, met alle mogelijkheden die je hebt gekregen, te laten zien wat je kan”.

Pak je kans en wees je bewust van je keuzes.

 

Wil je meer weten over Renee en Leervermaak? Check Leervermaak voor meer informatie.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *